monotonic. A table of corrections has been taken into account. The spelling of the book has not been changed otherwise. Bold words have been included in &. Missing text from the tragedy has been replaced by the translator by metric syllables, Σημείωση: Το τονικό σύστημα έχει αλλάξει από πολυτονικό σε μονοτονικό. Ο πίνακας διορθώσεων έχει ληφθεί υπόψη. Η ορθογραφία του βιβλίου κατά τα άλλα παραμένει ως έχει. Λέξεις με έντονους χαρακτήρες έχουν συμπεριληφθεί σε &. Στίχοι που λείπουν έχουν αντικατασταθεί από τον μεταφραστή με μετρικές συλλαβές. ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΕΠΙ ΚΟΛΩΝΩ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΗΛΙΑ Π. ΒΟΥΤΙΕΡΙΔΟΥ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΕΞΗ ΥΠΟΘΕΣΙΣ Ο «Οιδίπους επί Κολωνώ» είναι κάπως συνδεδεμένος με τον «Οιδίποδα Τύραννον». Αφού δηλαδή εδιώχθη από την πατρίδα του ο Οιδίπους, γέρων πλέον, φθάνει εις τας Αθήνας, οδηγούμενος από την θυγατέρα του Αντιγόνην· διότι αι θυγατέρες ηγάπων τον πατέρα των περισσότερον από τους υιούς του. Φθάνει δε εις τας Αθήνας, καθώς λέγει ο ίδιος, κατόπιν χρησμού του Πυθικού μαντείου, ότι θ' απέθνησκε πλησίον των σεμνών λεγομένων θεών. Κατ' αρχάς λοιπόν γέροντες εγχώριοι, από τους οποίους συνίσταται ο Χορός, μαθόντες την άφιξίν του συναθροίζονται και διαλέγονται προς αυτόν. Κατόπιν έρχεται η Ισμήνη και του αναγγέλλει την έριδα των υιών του και την μέλλουσαν άφιξιν προς αυτόν του Κρέοντος, ο οποίος και, ελθών διά να τον φέρη πάλιν εις τας Θήβας, αναχωρεί άπρακτος. Ο Οιδίπους, αφού κατέστησε γνωστόν εις τον Θησέα τον χρησμόν, αποθνήσκει πλησίον του ναού των σεμνών θεών. Το δράμα τούτο είναι από τα πλέον αξιοθαύμαστα· το έγραψε δε ο Σοφοκλής, γέρων πλέον, χαριζόμενος όχι μόνον εις την πατρίδα του, αλλά και εις τον ιδιαίτερόν του δήμον, διότι κατήγετο από την Κολωνίδα φυλήν. Διά του δράματος τούτου ηθέλησεν ο Σοφοκλής να εξυμνήση τον δήμον του και να χαροποιήση τους Αθηναίους δι' όσων λέγει ο Οιδίπους, ότι η πόλις των θα είναι απόρθητος και ότι θα νικήσουν τους Θηβαίους προμαντεύων ότι θα πολεμήσουν ποτέ με αυτούς και ότι κατά τους χρησμούς θα τους νικήσουν εξ αιτίας του τάφου του. Η σκηνή του δράματος υπόκειται εις την Αττικήν κατά τον Ίππειον Κολωνόν, πλησίον του ναού των σεμνών θεών. Ο Χορός αποτελείται από άνδρας Αθηναίους, προλογίζει δε ο Οιδίπους. ΠΡΟΣΩΠΑ ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΞΕΝΟΣ ΧΟΡΟΣ ΑΤΤΙΚΩΝ ΓΕΡΟΝΤΩΝ ΙΣΜΗΝΗ ΘΗΣΕΥΣ ΚΡΕΩΝ ΠΟΛΥΝΕΙΚΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΕΠΙ ΚΟΛΩΝΩ ΟΙΔΙΠΟΥΣ Ω Αντιγόνη μου, παιδί γέρου τυφλού, σε τόπους ποιους έχουμ' έλθει ή σε ποιανών ανθρώπων πολιτεία; Ποιος τώρα τον Οιδίποδα, που τριγυρνάει στα ξένα, θα τον δεχτή πονετικά με τόσο λίγα δώρα, που κι' αν γυρεύη λιγοστά, μα παίρνει κι' απ' το λίγο ακόμη πιο λιγώτερο, κι' αυτό αρκετό για μένα; Γιατί τα τόσα βάσανα και τα πολλά μου χρόνια, και τρίτη η καρδιωσύνη μου μ' έμαθαν να υπομένω. Όμως, παιδί μου, πουθενά καν' αποκούμπι αν βλέπης πάνω στο δρόμον ή σιμά σε δάσος, που ταμένο είναι στους θεούς, σταμάτα με και βάλε με να κάτσω για να ρωτήσουμε σε ποιο φτάσαμε τάχα μέρος. Γιατί σαν ξένοι ερχόμαστε να μάθουμε απ' τους ντόπιους και τα όσα θε ν' ακούσουμε να κάνουμε. ΑΝΤΙΓΟΝΗ Πατέρα, δυστυχισμένε Οιδίποδα, τα κάστρα, που φυλάνε την πολιτεία, βρίσκουνται μακριά μας, καθώς βλέπω· κι' ο τόπος τούτος άγιος μου φαίνεται πως είναι, γιατί γεμάτο τον θωρώ με δάφνη, ελιές κι' αμπέλια· και μέσ' απαλοφτέρουγα γλυκολαλούν αηδόνια. Εδώ, στην απελέκητη την πέτρα τούτη κάτσε· γιατί κι' ο δρόμος πούκαμες είναι πολύς για γέρο. ΟΙΔΙΠΟΥΣ Λοιπόν να κάτσω βάλε με και τον τυφλόν έχ' έγνοια. ΑΝΤΙΓΟΝΗ Το ξέρω πια· να μου το πης αυτό δεν είν' ανάγκη. ΟΙΔΙΠΟΥΣ Μπορείς, αλήθεια, να μου πης σε ποιο φτάσαμε μέρος; ΑΝΤΙΓΟΝΗ Ναι· την Αθήνα ξέρω την· τον τόπον όμως όχι. ΟΙΔΙΠΟΥΣ Γιατί μας τόλεγεν αυτό καθένας στρατοκόπος. ΑΝΤΙΓΟΝΗ...